Onderzoeken en nog meer onderzoeken...
Ik heb dus besloten om mee te doen met de clinical trial. Niet iedereen mag zomaar meedoen dus ik moet eerst een aantal extra onderzoeken doen. Een nieuwe MRI, bloed en urine onderzoek en dan nog wat neurologische onderzoekjes.
De MRI gaat goed en raak eraan gewend. Toen ik bloed en urine onderzoeken moest doen mocht ik geen urine van huis meenemen. Lastig want ik vind het heel moeilijk om op comando te plassen! Dus heb ik van tevoren een paar liter water gedronken en niet naar de wc geweest. En ja je ziet het al aankomen , het duurt nog best een tijdje voordat ik aan de beurt ben, ook al krijg ik overal voorrang (one of the perks of a clinical trial). Ik moest namelijk eerst bij de neuroloog langs een serie vragen beantwoorden. Toen ik eindelijk bij de afdeling voor bloed en urineonderzoek aankwam, moest ik zo nodig dat ik meteen om het bakje voor de urine vroeg. Het moesten er nog 2 worden ook dus maar goed dat ik het al die tijd op had gehouden! Als ze eenmaal ik weet niet hoeveel buisjes bloed hebben afgenomen mag ik naar een andere neuroloog.
Bij die neuroloog moet ik allerlei testjes doen. Staafjes in een plankje met gaatjes zetten en zo snel mogelijk er weer uithalen, raadsels oplossen, logisch nadenken en allerlei vragen beantwoorden. Het lijkt een ware keuring! Hoe lang kan ik lopen, hoeveel kilometer, hoe snel, hoeveel kilometer per uur?? En ook confronterende minder leuke vragen of ik moeite heb met naar de wc gaan, hoe mijn seksleven is, of ik dingen snel vergeet... Dat doet me denken, ga ik daar allemaal last van krijgen? Moet er niet aan denken dat ik incontinent word ofzo, of erger... Ik probeer er niet aan te denken, elk geval is uniek, iedereen is anders, ik hoef niet zo te worden. Met de behandelingen die ik ga krijgen zal alles heel erg meevallen.
Dan moet ik lopen over de gangen van het ziekenhuis, zolang als ik kan zegt de dokter... tja ik kan natuurlijk best lang lopen... Ik vind het een beetje gekkenwerk.. En iedereen die langsloopt kijkt me ook een beetje raar aan, maar goed... Het is voor een goed doel.
Gelukkig vind ze het na zo'n 20 minuten wel goed zo en mag ik stoppen.. Ik heb namelijk wel net behoorlijk wat bloed afgestaan!
Voor vandaag zijn we klaar. Nu afwachten of ik inderdaad mee mag doen aan de clinical trial.. Toch een beetje spannend, ik zie het alternatief namelijk niet zitten..
De MRI gaat goed en raak eraan gewend. Toen ik bloed en urine onderzoeken moest doen mocht ik geen urine van huis meenemen. Lastig want ik vind het heel moeilijk om op comando te plassen! Dus heb ik van tevoren een paar liter water gedronken en niet naar de wc geweest. En ja je ziet het al aankomen , het duurt nog best een tijdje voordat ik aan de beurt ben, ook al krijg ik overal voorrang (one of the perks of a clinical trial). Ik moest namelijk eerst bij de neuroloog langs een serie vragen beantwoorden. Toen ik eindelijk bij de afdeling voor bloed en urineonderzoek aankwam, moest ik zo nodig dat ik meteen om het bakje voor de urine vroeg. Het moesten er nog 2 worden ook dus maar goed dat ik het al die tijd op had gehouden! Als ze eenmaal ik weet niet hoeveel buisjes bloed hebben afgenomen mag ik naar een andere neuroloog.Bij die neuroloog moet ik allerlei testjes doen. Staafjes in een plankje met gaatjes zetten en zo snel mogelijk er weer uithalen, raadsels oplossen, logisch nadenken en allerlei vragen beantwoorden. Het lijkt een ware keuring! Hoe lang kan ik lopen, hoeveel kilometer, hoe snel, hoeveel kilometer per uur?? En ook confronterende minder leuke vragen of ik moeite heb met naar de wc gaan, hoe mijn seksleven is, of ik dingen snel vergeet... Dat doet me denken, ga ik daar allemaal last van krijgen? Moet er niet aan denken dat ik incontinent word ofzo, of erger... Ik probeer er niet aan te denken, elk geval is uniek, iedereen is anders, ik hoef niet zo te worden. Met de behandelingen die ik ga krijgen zal alles heel erg meevallen.
Dan moet ik lopen over de gangen van het ziekenhuis, zolang als ik kan zegt de dokter... tja ik kan natuurlijk best lang lopen... Ik vind het een beetje gekkenwerk.. En iedereen die langsloopt kijkt me ook een beetje raar aan, maar goed... Het is voor een goed doel.
Gelukkig vind ze het na zo'n 20 minuten wel goed zo en mag ik stoppen.. Ik heb namelijk wel net behoorlijk wat bloed afgestaan!
Voor vandaag zijn we klaar. Nu afwachten of ik inderdaad mee mag doen aan de clinical trial.. Toch een beetje spannend, ik zie het alternatief namelijk niet zitten..
Comentários
Enviar um comentário