Dag 0 ~ D-day

15 uur, Hospital da Luz, afdeling Neurologie

Daar sta ik dan, met mijn koffertje, in plaats van inchecken op het vliegveld om de verjaardag van mijn oma te vieren, check ik in bij het ziekenhuis.

Vandaag word de ruggenpunctie gedaan. Er word dus een dikke naald in mijn ruggenmerg gestoken om er wat vloeistof weg te halen en dat zal zeggen of ik MS heb of niet...

Ik krijg een mooi ziekenhuis hemd aan, ja degene waar je billen volledig zichtbaar zijn! Zo fijn!

Na enig wachten komt een verpleger met een rolstoel vertellen dat ik met hem mee moet voor onderzoek. Ik heb geen idee wat voor onderzoek, maar daar ga ik dan. Pedro mag gelukkig mee, ik vind het toch een beetje spannend zo. Ik word in mijn badjas het hele ziekenhuis doorgereden, wat ben ik blij dat ik mijn benen heb gedaan! Ik word als een zieke behandelt, raar gevoel.

Dan kom ik bij een dokter die meer wegheeft van een "Nutty professor"  dan een dokter. Hij zet mijn rolstoel voor een tv en pakt een paar elektroden met draden eraan. Ik word daar nog iets nerveuzer van en vraag wat hij gaat doen. Hij zegt dat die elektroden op mijn hoofd gaan om de optische zenuw te checken, iets wat vaak beschadigd bij MS. De elektroden worden letterlijk als een paar punaises in mijn hoofd gedrukt. Dan moet ik heel lang naar een stipje op de tv kijken. Als het eindelijk voorbij is haalt de dokter de electroden uit mijn hoofd en dat voelt erg naar.

Om een uur of vijf komt de dokter eindelijk.

Tijdens de punctie houdt de dokter mijn hand vast en praat met me als een lieve vriendin. De punctie valt mee, wat erna komt is lastiger. Ik moet een paar dagen platliggen en als ik opsta heb ik megahoofdpijn. Het zal nog zo'n twee weken duren...